คงจะดีถ้าหากฉันเป็นนักฆ่า
ฉันจะล่าเหล่าผู้อธรรม
ฉันจะทำให้มัน
ได้รู้ซึ้งถึงคำว่า ความเจ็บปวด
เหมือนกับที่มัน
ได้ทิ้งความเจ็บปวดนั้น
บรรจุลงไปในกล่องแห่งความทรงจำของฉัน
ฉันได้สูญเสียทุกอย่างที่ฉันรัก
ทนอยู่กับความเหงา
โดดเดี่ยว เวิ้งว้าง และความว่างเปล่า
ฉันรู้ว่าความสุขนั้นคืออะไร
แต่ฉัน...
มิเคยได้รับรู้และได้สัมผัสถึงความสุขนั้น
รอบกายฉัน
ล้วนแล้วแต่พบเจอ
คนที่ได้สัมผัสถึงความสุขนั้น
แต่มิเคยเข้าใจว่าความสุขมีค่าแค่ไหน
ฉันอยากจะเป็นนักฆ่า
ฉันจะล่าเหล่าผู้อธรรม
ฉันจะไม่ฆ่ามันทันที ทันใด
แต่ฉันจะฆ่าคนรอบข้างของมัน
ทีละคน สองคน
เพื่อให้เหยื่อนั้น
ได้ลิ้มรสของความเจ็บปวดมากที่สุด
ดังที่มัน
ได้บรรจุความทรงจำนี้
ลงภายในจิตใจของฉัน
แปลงกายมาเป็นความแค้น
ติดลึกลงไปในห้วงของความรู้สึก
พร้อมที่จะระเบิดออกไป
ในรัศมีที่ถูกจำกัดไว้
ฉันไม่ผิดที่คิดอยากจะเป็นนักฆ่า
ผู้อธรรมเหล่านั้นต่างหากที่สร้างฉันขึ้นมา
ฉันไม่ได้ฆ่าคนบริสุทธิ์
แต่ฉันจะฆ่าคนที่มีความสุข
บนความทุกข์ของผู้อื่น
แต่ฉันไม่ได้อยากเป็นคนเลว
ไม่ไ้ด้อยากเป็นคนเลว แต่ฉันจะเป็นนักฆ่า
ตอบลบเพื่อความยุติธรรม
ผู้ใดเล่าจะเข้าใจเหตุผลที่ถ่องแท้ของเจ้า
เพื่อความโหดร้าย จบลงที่ เรา
ตอบลบแล้วต้องการให้คนรอบข้างเข้าใจถึงเหตุผลในข้อนี้หรือไม่
ตอบลบขึ้นอยู่กับตัวเขา
ตอบลบ